Kinderpraktijk Coaching en mindfulness

VOOR KINDEREN EN JONGEREN IN SITTARD - HEERLEN - MAASTRICHT (Zuid-Limburg)

 

slecht slapen... hoogsensitief.... onzeker... driftbuien... verdrietig.... moeilijk vriendjes maken.... piekeren....faalangst....scheiden... overlijden....pesten....

  

Bij de "kinderpraktijk coaching en mindfulness"  kunnen kinderen en hun ouders terecht die even een steuntje in de rug nodig hebben.

 

De praktijk is gelegen in Bingelrade (in de regio Sittard-Heerlen-Brunssum-Maastricht). 

 

MINDFULNESS VOOR KINDEREN

Ik geef mindfulness-trainingen aan kinderen en jongeren (8-19 jaar). 

Deze worden gegeven in groepsverband of individueel.

 

Meer informatie over training mindfulness voor kinderen

KINDERCOACH

Daarnaast ben ik werkzaam als kindercoach en opvoedcoach. 

Afhankelijk van de vraag of behoefte, werk ik met het kind, met de ouders of met allebei. 

Blader gerust door de website voor meer specifieke informatie omtrent de mogelijkheden. 

 

Meer informatie over kindercoach

EFT

 

EFT is een snelle, zeer effectieve methode om je te bevrijden van angst, spanning, rondom gebeurtenissen uit het verleden (vb angst voor honden, prikangst, onweer, faalangst, angst gepest te worden, etc etc)  

De methode is weinig belastend. En  werkt enorm bevrijdend. 

Meestal is een sessie voldoende om vooruitgang te boeken.

 

Meer in formatie over EFT

 

BLOGS

soms is één sessie al genoeg

Gisteren weer een prachtig voorbeeld. 

Een meisje dat totaal vastgelopen was, niet kon slapen, niet meer naar school durfde, totaal gebrek aan energie.

Een cirkel die zichzelf in stand hield. 

Door vragen te stellen, werd voor haar duidelijk waardoor haar accu zo "leegliep" en dat onzekerheid daardoor op alle fronten terrein won. 

Zo fijn om te zien hoe ze er zelf achter kwam waar het mis ging en hoe het anders kan. 

Ik zag haar schouders werkelijk zakken.

"Zo gek... dat ik hier niet eerder opkwam.... ik was dit stuk van mezelf helemaal kwijt.... in de auto zei ik nog tegen mama, ik weet echt niet wat ik moet gaan zeggen". 

De antwoorden zitten gewoon in onszelf, soms is het sleuteltje even zoek. 

stemmen in mijn hoofd

"Ik weet dat jij dit ook niet kunt oplossen.. zelfs de psychiater weet niet precies wat er aan de hand is. Maar ik vind het gewoon fijn om met jou te praten. Ik word zo moe van al die stemmen, al die dwanggedachten in mijn hoofd, steeds alles moeten tellen". 

We wandelen naar het bos en ik luister naar jouw verhaal. Soms stel ik een vraag ter verduidelijking en geef hier en daar een tip of suggestie. Er ontstaan nieuwe ideeën bij jou, je kijkt opgelucht.

De natuur helpt mee, het lopen en rondkijken verstilt. En dat geeft ruimte en rust om net een laagje dieper na te denken en te voelen. Voor ons allebei.

En intussen bedenk je (met een lach) een naam voor die stem in je hoofd. Sheldon van de Big Bang Theory.

Dat helpt namelijk om op een afstandje te kijken naar "die stem" (" hee Sheldon bemoeit zich weer met me") en te beseffen dat jij veel meer bent dan alleen maar "je probleem". 

Bij de auto van mama gekomen, steek je 2 duimen op. 

En dan realiseer ik me weer eens, hoe kleine "handreikingen"  weer net even dat steuntje in de rug kunnen zijn! 

een meisje, 10 jaar

"ik heb overal stress van"

We maakten een woordspin...alle stress in beeld, een heel blad vol...

We stonden bij alle even stil. En dat gaf veel inzicht. Een paar:

  • als iemand overlijdt
  • vuurwerk
  • als iemand boos op je wordt

We onderzochten wat voor jou helpend kon zijn, om hier iets 'relaxter' mee om te gaan.

 

En ineens ontdekte jij, dat je niet blij was met jezelf... je gaf jezelf een 4!

Daar zat ie dus. De angel. Want alsjeblieft zo over je denkt, ontbreekt het aan een fundament om de storm van het leven aan te kunnen.

 

De weken die volgden, werkten we hier keihard aan. Je wilde naar een 7!

 

En uiteindelijk verbaasde je jezelf!
Hoe sterk je je kon voelen en jezelf durfde te blijven!
Voor je verjaardag vroeg je gewoon om een nieuwe pop. En je schaamde je niet meer voor je nichtjes!!

 

 

 

 

 

“Nee zeggen” tegen je kind? Vind je dat lastig?

 
“Nee” zeggen betekent dat je het GEDRAG afwijst, niet toelaat. Het betekent niet dat je het KIND afwijst. Hoe je dit formuleert, is in die zin ook essentieel. “Dat mag je niet doen” ipv “ je bent stout”. 
Daarnaast heeft nee zeggen meestal een beschermende functie. Dat is jouw taak als ouder! Je trekt een grens, zodat het kind zich in de overgebleven “ruimte” vrij kan bewegen in dat wat overblijft. Het geeft een kind veiligheid en bescherming. Zeg je nooit “nee”, dan is het aan het kind zelf om in te schatten wat veilig is. En dat kan het vaak niet eens overzien, ook bij gebruik aan levenservaring. 
Weten dat papa en mama op je letten, is heel geruststellend. 
De kunst is om bij het stellen van grenzen rustig en duidelijk te zijn. Geen machtsstrijd te voeren. 
Peuters vormen hierin een enorme uitdaging. Ze zijn uiterst goed in staat om door middel van soms heftige driftbuien, hun zinnetje door te zetten. Niet verkeerd, logisch. Het is echter uitermate belangrijk dat ze toch leren accepteren dat er een nee is, ze leren flexibel zijn, zich toevoegen naar regels, zich aan te passen. 
De kunst is om als ouder zelf de rust te bewaren. Zo blijft nee gewoon nee, maar doe geen afbreuk aan de relatie (geen ruzie). 
Kun je teveel nee zeggen? Als het om veiligheid gaat, dan kan het vaak nodig zijn, en bestaat er geen teveel. 
Echter, als je merkt dat je wel heel vaak in de “nee” modus zit, kijk dan eens kritisch of nee echt nee moet zijn. Het kan zijn dat je zelf je normen wat moet bijstellen. Of dat je wat te bezorgd bent. Anderzijds kun je de verleidingen misschien wegnemen. Beweeg mee, observeer en reflecteer. 
Ook is het wijs om in plaats van nee, te zeggen wat WEL mag. Zo blijf je sneller uit de machtsstrijd en bied je je kind een alternatief aan waardoor het creatief leert omgaan met de situatie. 
Bij oudere kinderen kan uitleg geven, waarom je “nee” zegt, heel zinvol zijn. En natuurlijk kan het zijn dat je kind met tegen-argumenten komt. Als deze voor jou acceptabel zijn, kan dit een “ ja” gaan opleveren. Doe je dit in goed overleg, dan ondermijnt dit niet jouw gezag. In tegendeel, je kind voelt zich serieus genomen en gezien. De situatie heeft dan het karakter van een gesprek en niet van een machtsstrijd. 
Ook bij pubers blijft een “Nee” soms belangrijk. Bewaar vooral in deze fase de nee voor als het echt nodig is. En wees dan wel echt consequent. Een ouder die steeds toegeeft, bewijst aan het kind geen stevige ouder te zijn. 
Bij pubers zie je soms opluchting als iets niet mag… ze kunnen dan bij vrienden aan iets ontsnappen waar ze nog niet aan toe zijn, zonder gezichtsverlies te lijden (ik mag niet van mijn ouders).
Wat als je nooit “nee” te horen krijgt?
Kinderen die nooit “nee” hebben leren aanvaarden (accepteren) worden later vaak boos, eisend, chanterend zelfs. Dit lijdt tot verwijdering met anderen (die dit niet tolereren, niet fijn vinden). Ze worden vervolgens onzeker, voelen zich vaak alleen staan. 
Tijdens thema-avonden met ouders deel ik vaak het motto “beter liefdevolle grenzen, dan grenzeloze liefde”. 

 

 

 

 

Vandaag schreef ik een gedicht voor vrouwen die niet eens aan opvoeden toe zijn gekomen...zo verdrietig!!

Tussen 1956 en 1984 moesten 15.000 ongehuwde vrouwen (meest) verplicht afstand doen van hun pasgeboren kind!! 

Vandaag kwam de zaak voor in de rechtbank.

 

 

Curling-Ouders

 

Wat een leuke ervaring! Ik sta ik de opvoedrubriek van nu.nl .

Met een  interview over curling-ouders.

 

https://www.nu.nl/kind-gezin/6177042/ben-jij-een-curlingouder-goed-bedoeld-maar-het-helpt-niemand.html

Een meisje van 8

Een meisje van 8.

Ze wil niet over familie praten, wil zelfs niet vertellen wie haar familieleden zijn of hoe ze heten. Reden? Dat is zoeken... Wel is ze bereid aan de hand van de poppetjes haar familie voor te stellen aan mij.

Ze kiest de figuurtjes zorgvuldig uit en iedereen krijgt een plek: ooms, tantes nichten en neefjes, zelfs haar overgrootmoeder die overleden is ("aan oudheid", voegt ze eraan toe 😘). Eh.... ik schrijf wel "iedereen kreeg een plek"...maar...ze vergeet een heel belangrijk iemand.....

Ze vergeet zichzelf!! En dit is juist zo typerend voor dit meisje dat altijd bezig is anderen te pleasen, bang anderen teleur te stellen, zelfs bang is dat haar cadeautje te duur is voor de beurs van mamma. En dit besef komt nu onmiddellijk bij haar binnen, ze voelt en herkent het meteen! En doordat het bewust wordt, zal het onbewust door gaan werken. Meer dan we ooit met "alleen praten" hadden kunnen bereiken.

 

 

Corona jaar(ig)

2020-2021 ... Ik blik vanuit mijn praktijk terug en kijk hoopvol vooruit. Ik deel het graag met jullie.

 

Een jaar van stilte

Een jaar van winterslaap

Maar heerlijk, het wordt weer licht

Buiten ons

Als ook van binnen

Knopjes, ze ontluiken

Willen open

Vurig, met een knal

Vol enthousiasme

Vertellen aan de wereld

Van het leven

Dat ontwaakt

Dat hoop blaast in Corona-leed

Dat rust brengt aan Covid zorgen

Weer dichtbij wil zijn

En afstand wordt verleden tijd

 

Maar nog even vraagt het ons geduld

Praten we door een laagje stof

Lachen tegen halve snoeten 

Omarmen met ons hart

En is anderhalf nog steeds de norm

 

 

Maar zeker weten

Komt er dat moment 

Waarop we elkaar weer gaan ontmoeten

Vrijheid en nabijheid zullen vieren

En dan nog inniger ervaren

Wat echte liefde is

Liefde, die niet doet aan winterslaap

Liefde, die niets weet van regels en Corona

Liefde, die ons altijd en overal beschermt

Lief-de 

 

 

 

Een dag onzichtbaar....

 

 

Vorige week kon de afspraak niet doorgaan omdat ik ziek was. Je was boos toen, vertelde mama me. 

Maar vandaag vond je het toch wel spannend. Je wilde bij mama op schoot, sabbelde op je duim. We kletsten even maar het bleef voor jou wat onwennig voelen. Je liet papa en mama het woord doen. Maar je corrigeerde hun antwoorden als het niet klopte  voor jou. 

 

En toen gingen we een spel spelen. "Jippie" .

En weer merkte ik hoe spelen, meer onthult dan woorden. Je moest steentjes verzamelen om naar de overkant van de rivier te komen en hiervoor diende je antwoorden te bedenken bij de kaartjes. 

"Wat zou je doen als je een dag onzichtbaar was?" " Naar school gaan". Verrassend... want "niet naar school willen" , was juist het probleem waarom je bij mij kwam. Er volgde een schat aan informatie. 

Je vindt, vooral op school, veel dingen spannend. Als iets nieuw is, wil je het meteen goed doen. Je bent streng voor jezelf. Je ligt er wakker van en je buik doet zeer. 

Je wil graag bij me terugkomen. We gaan dan samen kijken hoe jij weer "dat sterke en stoere stukje in jezelf terug vindt". Want we ontdekten dat je eigenlijk heel goed weet wat je wil en dat jij net heel veel durft! 

tot volgende week, lief meisje! 

Brievenbusgeluk.....

Er is goed nieuws. We mogen weer verder gaan met onze mindfulness training! het had een poosje nodig. Ik heb ontzettend veel zin om jullie weer te zien.

Ik ben trots op jullie, voor het geduld dat jullie hebben gehad. 

 

De afgelopen tijd was vast niet altijd fijn. sommige dingen mochten ineens niet meer,  je kon niet naar school, niet afspreken, geen feestjes. Opa en oma misschien niet kunnen ontmoeten.

 

En toch... heeft Corona ons allemaal veel geleerd. Dat kan voor iedereen iets anders zijn. Kijk maar eens wat je hiervan herkent. 

 

 

Misschien:

 

*leerde je dat, als je je verveelt, er altijd ruimte ontstaat voor een nieuw idee

*leerde je dat wandelen met je familie best fijn is

*leerde je dat, als je geduld en vertrouwen hebt, er altijd wel verandering komt

*leerde je dankbaar te zijn voor wat je eerst heel gewoon vond

*leerde je dat, door minder te vliegen en te reizen, de lucht veel schoner wordt

*leerde je dat deze schonere lucht ook voor planten en dieren een cadeautje is

*leerde je hoe fijn school eigenlijk kan zijn

*leerde je hoe je, zonder te hoeven vliegen, de sterren heel goed kunt zien

*leerde je zuiniger te zijn met w.c. papier :) 

 

 

Het kleine steentje dat bij de brief zit, is een klein geschenkje voor jou.

Iets dat jou altijd zal herinneren aan wat deze tijd ons geleerd heeft. Want dat mogen we nooit vergeten!

 

Tot gauw en een dikke knuffel van mij

Diana 

Quality TIME

De vraag waar een super lieve, betrokken mama mij mee benaderde: 

“Quality-time met mijn zoon.... “ en ze voegde eraan toe: “en stiekem hoop ik dat hij jou leert kennen, laagdrempelig...zodat er een deurtje openstaat voor als het nodig is..”

“Of zoiets mogelijk is?”

Aangezien ik vooral luister en volg, kijkend naar de vraag.... ontstaat er een mooi idee. 

Het moeder en zoon avontuur in het bos.

Diverse opdrachtjes, “gelukkig, niets met winnen of verliezen” want daar hou jij niet van.

Voor jou en mama brengt deze middag enorm veel “samen geniet momenten”. Maar ook spannend. Als je geblinddoekt volledig op de ander moet vertrouwen in het bos. Zoveel verbinding, zoveel bezorgdheid (“jij haalde het glibberige beestje snel van de boom zodat je geblinddoekte mama niet zou schrikken”), zoveel liefde. Een schat aan inzichten voor je moeder en voor mij. Onbewust ook voor jou. 

Die mogen nu nog meer gaan groeien:

*Je mag voor jezelf kiezen

*Nee zeggen is soms heel knap

*Een natte broek (van de vochtige bosgrond) kan geen kwaad...

*Door de modder lopen is heerlijk

*Praten over dingen lucht op

Je kiest het kaartje “kracht” omdat je dit bij jezelf vindt passen. Hoe geruststellend voor mama! 

Dan geef je het kaartje “schoonheid” aan mama : “ ja...ik vind jou heel mooi”.

Ik kijk toe... en vurig hoop ik dat jij altijd zo puur blijft, als jij nu bent!!! 

 

❤️❤️

Een kind in diepe rouw

 Wat we zagen was “boosheid” 
Wat we niet zagen was “jouw enorme verdriet”
(De bekende ijsbergtheorie...) 

We werkten rond emoties... je kon enorm uitflippen op school. Had er achteraf vaak spijt van. Je pikte alles op wat wij samen bespraken. Je paste de oefeningetjes toe. Je vertelde dat het steeds beter lukte op school.... 
En toch.... je wilde nog een keer komen...

Ik liet je je gezin tekenen , zo maar... het kwam ineens in me op.
Je tekende 4 personen.... het overleden zusje stond naast je (ze overleed vlak na de geboorte, een paar jaar geleden). 
En toen werd je zo BOOS, niet op mij.... maar op alle kinderen die zeiden dat je haar toch niet goed gekend had... dat je daar geen verdriet om kon hebben, dat je nog te klein was ... 😢

En dit was de doorbraak!!! Je mocht nu huilen, je hoefde je niet te schamen en nog belangrijker.... je hoefde je niet groot te houden voor mama en papa. Want dat gebeurde.... jij voelde hun verdriet en wil hun beschermen. 

Daarna kwamen de vragen... die je nooit durfde te stellen... 
Samen met mama maakten we het plaatje voor jou compleet. 

Je koos doelbewust een steen en wist meteen welke woorden je nodig had! “Ik ben (jouw naam) en ik blíjf (jouw naam).
Zichtbaar opgelucht maar doodmoe.... 
Voor jou nu pas afscheid maar vooral een nieuw begin!!

HEIMWEE

“Dat komt tegenwoordig toch niet veel meer voor...iedereen reist... back-packed. Het kan niet lang en ver genoeg zijn”. 

Niets is minder waar. Ik zie ze regelmatig. De kindjes die worstelen met angst om thuis weg te gaan, op kamp moeten, al niet kunnen slapen als ze een uitnodiging voor een slaapfeestje krijgen.

Typisch.. heimwee heb je dus niet alleen als je weg bent... ook terwijl je nog thuis bent, ontstaat al (buik-)pijn, stress, verdriet en angst. Gek? Nee helemaal niet!! 

Nee, want het zijn namelijk de gedachten die de angst voeden. Die niet helpen. Die ook niet zorgen voor een oplossing... alleen voor nog meer buikpijn. 

Ik mocht met jou meekijken... wat zich in je hoofdje afspeelde. Welke gedachten (rode) je vooral bang maakten. En welke andere gedachten (groene) je meer zouden helpen. Je bedacht het allemaal zelf. En ik zag je steeds meer rechtop gaan zitten💪
En dat een beetje heimwee nu eenmaal meer bij je past... dat mag! En ook dat luchtte op. 

 

Echt...

Dit stukje tekst kwam ik tegen....

”Kinderen hebben niet nóg meer spullen nodig...

Het beste speelgoed dat je een kind kunt geven, is een ouder die op de grond gaat liggen, gek doet en met hem speelt” 😂🤗

En het lijkt zo simpel. Maar dit omvat zoveel, zoveel meer... zoiets als...: 

*Echte aandacht voor je kind

*Echt verbinding maken

*Echt weten wat je kind leuk en fijn vindt

*Echt tijd maken voor elkaar

*Echt plezier beleven samen

*Echte herinneringen maken

En ja, natuurlijk.... dit geldt ook voor Guusje. 😘

Fijne dag

 

Diana 🌸

Voor alle brugklassers

Voor alle brugklassers... en hun ouders!

Eindelijk is het zover, dat dacht ik dus: 

“Ik MAG naar de brugklas... “ 

Maar oh jee het voelt plots als: “ik MOET naar de brugklas 😆😳”.
Ik was helemaal klaar met die groep 8, vond het mega saai, hunkerde naar avontuur.
Maar nu... alles lijkt plotsklaps totaal anders.. 😩:
Zo vroeg uit bed, dik-dikker-dikst-tas inpakken, fietsen in de hitte, teveel lokalen, een plattegrond die ik niet begrijp, 1000 leerlingen maar zo eenzaam als wat, leraren strenger dan juf Els, en... stress om “naast wie zal ik toch gaan zitten?” En tot overmaat van ramp....het brugklaskamp... als een zwaard boven mijn hoofd...

Maar... een ding is zeker, terug kan ik niet😳

Ik lees “de brugklas- hoe overleef ik” en merk dat ik dus niet de enige ben😳....

He he.... het stoere en bange masker mag nu af!!!! 

Ik kijk naar alle anderen die voor mij gingen. Zij lijken weer gelukkig... toch? 

Dus, ik vertrouw op mijn allerdiepste “weten”... dat ook IK volgend jaar lachend door de gangen loop, mijn “eigen” kleren weer durf aan te trekken , ook per ongeluk (🤫) eens te laat durf te komen,... 😂, en tijdens de les stiekem durf te appen 😳

Maar bovenal wil ik er vol voor gaan dat over een aantal jaren ook MIJN vlag zal wapperen! 

 

Hoera voor mij en alle brugklassers 💪🏿

 

EEN WENS.....

Je mocht een wens doen, niet zomaar een.. een uit je hart❤️
En wat begreep jij dat goed... 
niet iets wat met geld te maken heeft, niet iets waar ons hoofd “een rem” op zet...
Je wenste dat je opa nog eens mocht zien. Een aantal jaren geleden moest je afscheid nemen van opa. 
We praatten zo een poosje over wie opa was, en wat er anders zou zijn als hij nog leefde. 
Het deed je goed om over hem te mogen vertellen. 
Als een soort herinnering aan dit moment, zocht je een passend steentje uit, legde het bij een boom waar je het vervolgens zorgvuldig toedekte met allerlei spulletjes uit het bos. 
En.... je gaat misschien aan oma vragen of zij ook eens een spelletje met je wil doen, of schilderen...
Tot over een paar weekjes, lieve knul!!!

Uit les 4 mindfulnesstraining

zelfcompassie

Voor jou....

Probeer onderstaande vraag (op de foto) eens te beantwoorden. Lees daarna pas verder. 

Voor wie het antwoord is: “vrij snel”, die zit vermoedelijk vrij lekker in z’n vel, kan tegen een stootje, beschikt over voldoende zelfvertrouwen... 

Moet je lang nadenken over de vraag, vind je hem zelfs een beetje gek, of is je antwoord “heel lang”, dan is “er werk aan de winkel” voor je. Wellicht staat je leven dan erg in het teken van anderen, is de balans tussen geven en nemen niet okay, voel je je erg afhankelijk van het oordeel van anderen. 
En dat kan zomaar leiden tot allerlei klachten of niet echt gelukkig kunnen zijn. 

Het is een van de uitgangspunten in mijn werk met kinderen en ouders. 
Leren houden van jezelf!!! Weer blij leren zijn met jezelf! Tevreden, trots, dankbaar. 

Dus.... begin er vanavond mee! 
Kijk bijvoorbeeld straks eens in de spiegel en glimlach zachtjes .... ik weet zeker dat er iemand is die dan teruglacht 😘
Liefs Diana

Luisteren naar je lichaam

Pffff....

We denken ons vaak wat af.....

en dan te bedenken dat denken vaak zo onbewust gebeurt.....

En nu je dit leest..., denk je vast ook nog over wat je nu allemaal denkt....

 

En dat kan het keerpunt zijn. Je bewust worden van de overuren die je hoofd maakt, stoppen, even stil zijn, en eens VOELEN wat het andere deel van jou (je hele lichaam!) je vertelt!!!

Daar zit de intuïtie, van daar krijg je signalen over hoe het echt met je gaat, daar merk je het als je te boos begint te worden en jezelf niet meer in de hand hebt.

 

Wacht niet tot je lijf al in het rood zit: migraine, buikpijn, niet slapen, burn-out...

Geef je lichaam de liefdevolle aandacht die het verdient! Het doet ook heel veel voor jou #dankbaarzijnwantniet vanzelfsprekend!

 

Uit: bijeenkomst 2, mindful opvoeden

Liefs Diana

 

een klein pupke.....

YESS...!!!

Een van deze kleine pupkes komt over een aantal weken bij ons wonen....

En wie weet... misschien komt hij/zij mij helpen in de praktijk als hij groot is.

Maar eerst lekker drinken, slapen, opgroeien en wennen aan de grote wereld.

En voor ons...: weer een baby, peuter, kindje en puber in ons huis.

Spannend.....

De kracht van de verbeelding

De kracht van de verbeelding......

Wie weet haalt jouw kind er inspiratie uit.

En mooi om er samen over in gesprek te gaan.

Laat jullie maar verrassen.

Liefs en fijne dag!

Binnenrijk

 

..... Een jongen van 9 jaar, tijdens een meditatie viel hij in slaap. Ik gaf hem even de ruimte om te vertellen wat hij tijdens deze oefening gemerkt en ervaren had. “oei... ik was even in mijn.... eh... binnenrijk..😌”. 

Zo’n fantastisch woord!! BINNENRIJK! Het woord spreekt zo voor zich... eens te stil staan bij hoe je je van BINNEN voelt... en ja... hoe RIJK kun je je dan voelen!! Gewoon alleen met jezelf!
Ik ging zoeken in de van Dale... die kent dit woord niet eens 😩
Ik ga het in elk geval onthouden en gebruiken!! Dank je fijne knul!!! 

Nb. nieuwe trainingen mindfulness voor kinderen ( 8-12 jaar) starten weer in januari van het nieuwe jaar. Welke avonden dit gaan worden, is nog niet bekend. Ik probeer rekening te houden met jullie agenda’s.... 😉 Maar het begint bij je kind op te geven 😘dat kan nu al! 
Liefs Diana 

LEREn...leren

Leren.... huiswerk... laten we eerlijk zijn, veel kinderen vinden het NIET leuk, althans niet uit de boeken, niet op school maar dat is wel hoe de maatschappij, het systeem, nu eenmaal in elkaar zit. 

Des te belangrijker is het om te ontdekken welke leerstijl het beste past bij je kind. Hoe je je kind kunt motiveren. Hoe help je bij plannen van huiswerk? Tips voor een betere concentratie? Wat als er faalangst in het spel is? 

Goed nieuws!! 
Vanaf december kunnen kinderen hier terecht voor de “ik leer leren training” waarover later meer. 

Ben je nieuwsgierig of heb je interesse , neem dan gerust alvast contact op.

 

uit het dagboek van een kind

Uit het dagboek van een kind... 

“Ik sta op, trek mijn kleren aan die mama heeft klaargelegd. Stress... die broek zit echt niet lekker...te strak en hij kriebelt... pfff. 
Naar beneden, ontbijten, oei... er zitten onbekende friemeltjes in het brood. Die krijg ik echt niet doorgeslikt. 
Nieuwe stress, papa en mama zeggen dat we te laat gaan school gaan komen. En ik krijg stress van wat ik allemaal nog moet!!! 
Op school, ik merk dat de juf anders dan anders doet, dat vind ik niet fijn. Wat zou er zijn? 
Op het speelplein hebben 2 kinderen ruzie, ik spring er tussenin en krijg straf!!! Hoe oneerlijk!!! 
Gelukkig 15.00 uur, naar huis. Ik heb echt geen zin om over mijn schooldag te vertellen, in elk geval niet nu! 
Ik wil met vriendjes afspreken maar voel ook dat ik heel erg moe ben. Een gevecht bij mij van binnen. 
Avondeten, ik heb inmiddels weer super veel energie en wil niet aan tafel blijven zitten. Oei, weer gedoe. Nu gaat het ineens om wie de baas is... mijn ouders of ik? Ik voel me verdrietig want ik wil geen ruzie!!! 
Om 19.30 moet ik naar bed. “Het is bedtijd”. Waarom mag ik zelf niet beslissen hoe laat ik moe ben?😉
In bed gelukkig nog even knuffelen met papa. Maar dan is het stil, donker. En begint mijn hoofd nog even op volle toeren te draaien. 
Ik hoop dat het morgen weer gezellig is!!”

Herkenbaar?
Kom dan gerust naar de informatie-avond over kinderen die hooggevoelig zijn en tevens een sterke wil hebben. 

5 november
(26 sept is inmiddels VOL)

Opgeven of heb je vragen: stuur een mail (mindful.kinderpraktijk@gmail.com) of 06 48622582

Hooggevoelig en strong-willed

LENTE IN MIJN PRAKTIJK

Gisteren werkten we de eerste keer in “mijn” nieuwe coach ruimte: het bos.
Ik moet eerlijk bekennen, het was even uit mijn comfortzone. Zo anders ( niet tussen 4 muren) maar tegelijk voelde zo natuurlijk!! Zoals ik het hoopte.
Met drie meiden dus, wandelend naar Bingelraadse bos.

Vanaf het bospad kletsten we niet meer (wat wel ook zo gezellig en belangrijk is).
In stilte liepen we, alle zintuigen op scherp! Wat was er veel te zien en te horen.

Rond het thema “lente” ging ieder voor zichzelf op zoek naar wat er bij zichzelf tot bloei mocht komen, mocht groeien, wat je nodig hebt om je fijn
voelen. Jouw persoonlijke lente-wens.
Een oude boom mocht getuigen. Steentjes werden geofferd. Want het is belangrijk dat geven en nemen in balans zijn. Hoe lastig het ook was om dat mooie steentje achter te laten.... dit leerde ons weer een klein beetje over “loslaten”.

Op de terugweg evalueerden we kort deze avond. Unaniem voor herhaling vatbaar.
“Ik voel me zo vrij in het bos, een huis is eigenlijk een soort van gevangenis”. Oeps... interessant om samen een keer te onderzoeken dacht ik...

Ja... en ideetjes voor de volgende keer zijn al gezaaid.
Dank je meiden voor deze aftrap, voor jullie enthousiasme.
En dank je ouders voor jullie betrokkenheid, jullie geduld (ja... we liepen weer uit😉), dank voor jullie vertrouwen.
Liefs Diana

Weerbericht van binnen

Gedichtje Over hooggevoeligheid

Kijkje in mijn praktijk

Even een kijkje nemen in mijn praktijk?

Klik hier

 

 

 

 

Hoogsensitief en carnaval?

Niet de meest ideale combinatie 😩maar.... niet onmogelijk... 😉lees verder!!! 

Bij kinderen die hoogsensitief zijn (hsp) is er sprake van een grote gevoeligheid voor omgevingsprikkels. Geluiden, beelden, geuren etc worden veel intenser ervaren, komen intenser binnen. Daarnaast verwerken ze al deze informatie grondiger en nauwkeuriger: ze hebben meer tijd nodig om prikkels te verwerken en ervan te herstellen.

Daar waar anderen volop genieten van de Carnaval met zijn intense kleuren, verkleedpartijen, drukke menigten en harde muziek of knallers, daar wordt een hooggevoelig kind er doodmoe van!!! 

En als je komende dagen toch graag samen op pad wil, dan 
zijn er een aantal dingen die je als ouder kunt doen om het voor je kind behapbaar, hanteerbaar te maken (en voor jezelf uiteindelijk ook): 
* Toon begrip voor wat je kind voelt en hoe het de drukte ervaart. Erkenning voorkomt dat het zich tekort voelt schieten, of minderwaardig voelt. 
* Beperk de drukte: kies uit welke activiteit je echt samen wil bezoeken (3 dagen “ op de kop” zal echt too much zijn)
* Bereid je kind voor, vertel hoe het zal zijn, wat jullie gaan doen, beschrijf wat het zoal zal gaan zien, tegenkomen. 
* Las soms een korte time out in, dit zijn voor het kind gouden herstel-momentjes; ga even samen naar een rustig plekje, wc, of liefst even naar buiten. Een paar minuutjes kan al voldoende zijn. Zorg dat het dan even let op de ademhaling. Gewoon even een paar keer rustig in en uit ademen, zodat het even stil kan staan bij wat het voelt. Hierbij een hand op de buik leggen, kan extra helpen. 
* Laat het kind zich het volgende voorstellen (visualiseren) : dat het zich even mag omringen door een prachtige luchtbel die het kind zal beschermen. Een bel die precies groot genoeg is en waar het zich prettig in voelt. De bel mag het vervolgens vullen met frisse lucht, en een lievelingskleur geven. Door de bel kan het kind wel naar buiten kijken. Echter, de indrukken, geluiden, energieën van buiten kunnen niet naar binnen, die worden mooi gefilterd. 
* Zorg dat het regelmatig iets kleins eet. Zo voorkom je een daling van de bloedsuikerspiegel waar deze kinderen snel last van hebben, of neem een banaan mee in geval dat. 
* Trakteer het tenslotte thuis op een lekker warm bad of douche. Zo kan het overtollige indrukken een beetje kwijtraken hetgeen de kans op een goede nachtrust vergroot! 

Liefs en veel plezier voor jullie allemaal, alaaf 😉
Diana 

Informatieavond opvoeden helppp!!!

" Ik weet niet of ik dat durf.... en of ik dat zo wil!” 

“ wat bedoel je?” 
“ nou, zo in een groep vertellen wat ik lastig vind en wat er thuis speelt”. 🤭

(Een mama die belde over de workshop “opvoeden helllep” op 31 jan)

Tijd voor helderheid! Hoe moet je je de avond voorstellen? 

We zitten gezellig aan tafel. Ik vertel. Over mijn ervaringen, deel kennis en laat mooie inzichten en hulpbronnen zien. 
Jij luistert en pikt eruit op wat voor jou bruikbaar of interessant is. Je hoeft niets te zeggen of te delen, en al helemaal niet je ziel bloot te leggen.  
In dit geval is het voor jou een soort lezing. 
Zijn er echter mensen die wel willen reageren of vragen hebben, dan is daar ruimte voor. De avond zal dan een meer interactief karakter krijgen. Ik bewaak het proces. Het zal geen klaaguurtje zijn. Je gaat geïnspireerd naar huis.   

 

Meer informatie over de avond kan je vinden op deze website of op mijn facebookpagina. Aanmelden of informatie opvragen kan via de mail of bellen: 06-48622582. De eerstvolgende workshop vindt plaats op 22 maart a.s. van 19.30 tot 21.30 uur. Welkom!!

 


Loslaten.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Loslaten......

De natuur is er vandaag hard mee bezig... de prachtige blaadjes regen, de laatste eikeltjes maken zich los van de takken, kastanjes ploppen neer in het zachte mos... 

 

Wat mag jij vandaag van jezelf loslaten?

Laat we naar elkaar kijken als naar bomen in een bos

Prachtige oefening!! Ook met kinderen gebruik ik hem nu!

Bij negatief zelfbeeld. Of bij oordelen over anderen. 

Stel je voor … je loopt in het bos. Je ziet heel veel verschillende bomen. 
Sommige zijn dun en krom, andere hebben hoge en rechte stammen, sommige blijven groen, andere verliezen hun blad. Sommige door de bliksem getroffen, andere pronken met hun prachtige volle kruin. 
Je kijk naar deze bomen en je vindt het heel gewoon, je weet waarom ze zijn zoals ze zijn (veel of weinig zonlicht? veel of weinig ruimte? stormschade ? etc etc). Het raakt je niet, je accepteert het gewoon. 

Op het moment dat we met andere mensen (kinderen) samen zijn, verliezen wij vaak dit alles. Denken we steeds “die is te dit… of ik ben te dat”. Het strenge stemmetje in ons hoofd neemt het woord. 

Oefen jezelf er voortaan eens in: MENSEN IN BOMEN TE VERANDEREN. Je zult jezelf en anderen veel meer gaan waarderen!! 

Vertaling, tekst van Ram Dass 
uit inspiratie opleiding jij natuurlijk

foto van Kinderpraktijk coaching en mindfulness.

Nieuwe trainingen starten binnenkort

meer lezen

MOEDERDAG

Moederdag
Dit gedichtje draag ik op aan alle  moeders op de wereld, aan alle stiefmama's (liefmama's), aan alle moeders van een sterrenkindje , aan  alle wensmama's die in hun dromen van hun kindje gehouden hebben, aan alle adoptiemoeders en aan  alle vaders die samen met hun kindjes hun mama moeten missen. 

 

 

 


Moederschap
Jij ik
In liefde verbonden
over alle grenzen heen
Oneindig

0 Berichten

OPVOEDEN

 

Ja… nee… er is geen handleiding bij het opvoeden van onze kinderen.

Het is een ontdekkingsreis, waarin alle partijen van elkaar mogen leren,  met vallen en opstaan.

Hoe mooi is het als opvoeden zo kunt zien:

 

Dat je beseft  dat je vanuit liefde handelt  (want dat is toch meestal zo?) , ook al zou je het achteraf anders gedaan hebben.  En dat je kunt accepteren hoe de dingen gaan of niet gaan (je hebt niet alles in de hand, toch? ) en  dat je elkaar steeds opnieuw met een schone bril (zonder oordeel, verwijt of schuld) blijft zien. En dat je weet dat elk moment een nieuw begin kan zijn…..

 

 

Ik deel graag met jullie een van de gouden opvoedtips uit mijn schatkist….

“geef ruimte aan het gevoel van je kind maar  stel grenzen aan het gedrag” .

 

Bijvoorbeeld: je kind begint enorm te gillen en te schoppen tegen de deur als het niet naar een feestje kan.

Erken dan het gevoel van je kind.  Zeg vb “ ik begrijp heel goed hoe naar dit voor je is, je mag er best boos of verdrietig over zijn…”  wacht dan heel even…. Dan kan het gevoel bij je kind even zakken en staat het meer open voor wat je verder gaat zeggen. Je blijft in verbinding samen.

Zeg daarna iets over het gedrag:  “ik vind het niet goed dat je tegen de deur schopt, die gaat er stuk van”.  Zoek samen naar een meer helpende manier om het gevoel even te uiten (erover praten, op grond stampen, in vuist knijpen etc etc).

 

veel plezier samen